REGULAMIN FLAGOWY YACHT KLUBU POLSKI

Część I
WSTĘP
§ 1
Postanowienia niniejszego Regulaminu obowiązują Kluby
zrzeszone w YACHT KLUBIE POLSKI.
§ 2
Przedmiotem postanowień Regulaminu są następujące flagi:
– Bandera YACHT KLUB POLSKI
– Proporzec YACHT KLUB POLSKIi
– Proporzec Komandora Zarządu Głównego YACHT KLUB POLSKI
– Proporzec Komandora YACHT KLUB POLSKI
– Proporczyki osobiste armatorów Członków YACHT KLUB POLSKI
– Bandery obcych państw
– flagi innych organizacji żeglarskich
– flagi patronackich zakładów lub instytucji
– flagi międzynarodowego kodu sygnałowego w zestawieniu gali
flagowej.

Część II
PODSTAWOWA – MORSKA
§ 3
Banderą YKP jest flaga biało-czerwona, z wycięciem
trójkątnym na brzegu przeciwległym do drzewca, z godłem
państwowym na środku pasa białego, oraz czerwonym krzyżem o
rozszerzonych końcach, z obwódką niebieską, umieszczoną skośnie w
górnej części pasa białego, przy drzewcu – wzór zgodny z § 5 p.1
Statutu YKP.
Rozmiary Bandery powinny być dostosowane do rozmiarów
jachtu lub masztu, na którym jest podnoszona – muszą być większe od
rozmiarów wszystkich innych flag na jachcie lub maszcie.
§ 4
Kluby zrzeszone w YACHT KLUB POLSKI, mają obowiązek
podnosić na swych jachtach Banderę YKP na wszystkich wodach w
kraju i zagranicą, jako zewnętrzny wyraz polskiej przynależności
państwowej i Klubowej.
Przywilej ten został ustanowiony zarządzeniem Ministra
Spraw Wewnętrznych, wydanym w porozumieniu z Ministrem Spraw
Wojskowych dnia 26 lutego 1927r.; zarządzenie zawiera opis, rysunek
i określenie uprawnień Bandery YKP. Po wojnie, postanowienie o
kształcie i uprawnieniach Bandery YKP, zostało wprowadzone do
Statutu YACHT KLUB POLSKI § 5 i § 10 i zatwierdzone przez organy
Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, decyzja Prezydium Rady
Narodowej m.st. Warszawy z dnia 18 września 1959r.
Ustawa o fladze państwowej z 31 stycznia 1980r. nie zmienia
postanowień dotychczas w tym przedmiocie prawnie obowiązujących
i w niczym nie narusza uprawnień Bandery YKP.
Bandera YKP jest zarejestrowana w Polskim Związku
Żeglarskim, jako Bandera specjalna, na równi z Banderą PZŻ. W
pływaniach międzynarodowych Bandera YKP jest oficjalnie znana,
gdyż została zarejestrowana i ogłoszona w Lloyd’s Register of Yachts
1960. Wydawca: Lloyd’s Register of Shipping, London.
Powszechne honorowanie uprawnień Bandery YKP jest
zaszczytnym wyróżnieniem, wywodzącym się z chlubnej tradycji i
zasług YKP dla rozwoju polskiego żeglarstwa, od jego zalążków, aż
do obecnych osiągnięć.
Każdy jacht w pływaniach zagranicznych, niezależnie od
Bandery Klubowej, winien posiadać w swym wyposażeniu polską
Banderę państwową, którą w szczególnych wypadkach podnosi w
miejsce Bandery Klubowej.
§ 5
Dokumentem uprawniającym do używania Bandery YKP jest
Patent Flagowy, wydany przez Zarząd Główny YKP na podstawie § 30
ust.2, p.6 Statutu.
Istnieją trzy rodzaje Patentów Flagowych:
– Klubowy Patent Flagowy
– Jachtowy Patent Flagowy
– Osobisty Patent Flagowy
Klubowy Patent Flagowy wydaje się Klubom, jako formalne
potwierdzenie przynależności organizacyjnej do YKP. Patent
wywiesza się w lokalu Klubowym na widocznym i Honorowym
miejscu. Klubowy Patent Flagowy uprawnia do podnoszenia Bandery i
Proporca YKP na maszcie Flagowym.
Jachtowe Patenty Flagowe YKP wydaje Zarząd Główny, na
wnioski YACHT KLUB POLSKI, dla jachtów, będących w posiadaniu i
użytkowaniu Klubu, lub jego Członków armatorów, wpisanych do
rejestru flotylli Klubowej. Patent jest formalnym stwierdzeniem
uprawnienia do noszenia Bandery YKP na wyżej wymienionych
jachtach, prowadzonych przez Członka YKP. Patent zawiera obraz Bandery, określenie armatora, przynależność Klubową, termin
ważności.
Osobisty Patent Flagowy może wydać ZG YKP, na wniosek
Klubu, Członkowi posiadającemu odpowiednie uprawnienia. Patent
uprawnia go do podnoszenia Bandery YKP, na prowadzonych przez
niego jednostkach, nie posiadających Patentu Flagowego, w żegludze
zgodnej z zakresem, posiadanych przez niego uprawnień żeglarskich.
Cofnięcie Klubowego Patentu Flagowego następuje na skutek
wystąpienia Klubu z YKP, likwidacji Klubu lub zawieszenia go w
prawach Członka Związku.
Cofnięcie Jachtowego Patentu Flagowego następuje, na
wniosek YKP, w wypadku skreślenia jachtu z rejestru Klubowego,
niewłaściwego stanu technicznego Jachtu, lub nieodpowiedniego
wyglądu zewnętrznego jachtu.
Cofnięcie Osobistego Patentu Flagowego może mieć miejsce w
efekcie postępowania dyscyplinarnego, orzeczenia sądu państwowego
lub koleżeńskiego, uchwały Zarządu właściwego Klubu i z inicjatywy
ZG YKP.
Nadzór nad właściwym korzystaniem z Patentów spoczywa w
pierwszym rzędzie na Zarządach YACHT KLUB POLSKI, do nich
również należy sporządzanie wniosków o nadania i cofnięcia
Patentów. Zdezaktualizowane Patenty Klubowe, Jachtowe i osobiste
należy zwracać Zarządowi Głównemu YKP.
§ 6
Jachty stojące w porcie „w stanie rezerwy”, to znaczy nie
będące w stanie gotowości żeglugowej, Bandery nie podnoszą.
Nie podnoszą Bandery wszelkiego rodzaju pływające jednostki
Klubowe o przeznaczeniu pomocniczym i gospodarczym, nie
posiadające własnego napędu.
Nie wolno używać Bandery do dekoracji budynków i
pomieszczeń Klubowych ani podnosić jej na masztach lądowych nie
posiadających właściwego osprzętu żeglarskiego.
§ 7
Banderę podnosi się w sezonie żeglarskim o godz. 8.00 a
opuszcza o zachodzie słońca. Gdy jacht stoi w pobliżu masztu
Klubowego, lub okrętu wojennego, podnoszenie i opuszczanie Bandery
wykonuje się w ślad za ich banderami. Grupa jachtów w pływaniu lub
na biwaku podnosi i opuszcza Bandery jednocześnie.
§ 8
Podnoszenie Bandery o innej porze niż o godz. 8.00 ma
miejsce w następujących przypadkach:
– w chwili rozpoczęcia sezonu żeglarskiego,
– w momencie zaokrętowania się kapitana na jacht, który nie ma
podniesionej Bandery,
– z okazji chrztu jachtu,
– z chwilą przecięcia linii mety przez jacht biorący udział w
regatach, lub wycofujący się z regat,
– na żądanie statku strażniczego na wodach terytorialnych, a okrętu
wojennego na wszystkich wodach, bez względu na porę dnia czy
nocy,
poza tym:
– Banderę nosi się od świtu do nocy na własnych i obcych wodach
terytorialnych,
– Banderę nosi się bez względu na porę dnia i nocy przy wejściu i
wyjściu z portu, na redzie i na wodach pilotowych, w pobliżu
fortyfikacji i posterunków strażniczych.
§ 9
Opuszczenie Bandery o innej porze niż o zachodzie słońca
może nastąpić:
– w momencie zamknięcia sezonu żeglarskiego,
– z chwilą wyokrętowania się kapitana po zakończeniu żeglugi,
– z chwilą oddania sygnału przygotowawczego do startu – na
jachcie uczestniczącym w regatach,
– po zacumowaniu lub zakotwiczeniu jachtu, przybyłego do portu
po zachodzie słońca.
§ 10
Jacht na pełnym morzu może poruszać się bez Bandery, dopóki
w polu widzenia nie pojawi się ląd, jednostka pływająca, lub samolot
patrolowy.
W porcie macierzystym jacht na postoju może pozostać bez
Bandery. Jeżeli na jachcie nie przebywa żaden Członek załogi, Bandera
musi być zdjęta.
Łodzie wiosłowe podnoszą Banderę tylko wtedy, gdy są w
ruchu. Regatowe jednostki mieczowe, oraz bojery są zwolnione od
obowiązku noszenia Bandery.
§ 11
Podczas postoju jachtu Bandera jest podniesiona linką flagową
na drzewcu rufowym – flagsztoku. W ten sam sposób noszą Banderę
w drodze: jachty idące pod silnikiem, ze zwiniętymi żaglami, jachty holowane, jachty motorowe, łodzie wiosłowe (te ostatnie wyłącznie w
ruchu). Drzewce rufowe – flagsztok – jest umieszczone pośrodku lub
z prawej strony rufy i wystaje poza reling.
Jachty płynące pod żaglami noszą Banderę, podnoszoną
flaglinką przy rogu topowym lub pikowym grotżagla, a jachty
wielomasztowe – bezanżagla. Jachty jednomasztowe mogą nosić
Banderę na flagsztoku również w ruchu. Podniesiona Bandera winna
sięgać do jabłka drzewca, topu masztu lub piku gafla. Przy
opuszczaniu Bandera nie może dotknąć wody. Przy wyruszaniu
większych jachtów w drogę, przeniesienie Bandery z flagsztoku na
pozycję marszową, odbywa się przez podniesienie drugiej Bandery na
nowe miejsce, a z chwilą znalezienia się jej u szczytu, opuszcza się
Banderę pierwszą na flagsztoku. Wymiana odbywa się w momencie
rzucenia ostatniej cumy, lub gdy kotwica puściła. Gdy jacht przybywa
do portu, przeniesienie Bandery na drzewce rufowe odbywa się w
odwrotnej kolejności, bezpośrednio po zacumowaniu lub
zakotwiczeniu.
§ 12
Podnoszenie i opuszczanie Bandery jest dla żeglarzy
momentem podniosłym. Banderę podnosi się zawsze w stanie
rozwiniętym. Na jachcie podniesienie i opuszczenie Bandery
wykonuje – na rozkaz kapitana lub oficera wachtowego – służbowy
żeglarz. Na maszcie Klubowym podnosi Banderę bosman Klubu, lub
inna wyznaczona osoba. Podnoszący zdejmuje czapkę i podnosi
Banderę ruchem powolnym i płynnym. Znajdujący się w pobliżu
żeglarze przybierają postawę zasadniczą i kierują wzrok na Banderę.
W dniach uroczystości Klubowych, podniesienie Bandery
odbywa się „z paradą”, Członkowie Klubu i goście gromadzą się, o ile
możności, w strojach żeglarskich na placu przed masztem Klubowym.
Wachta Klubowa staje przy flaglinkach, Wicekomandor sportowy
melduje Komandorowi gotowość do podniesienia Bandery i po jego
zezwoleniu podaje komendę „baczność” i „Banderę podnieś”.
Uczestnicy uroczystości stają frontem do masztu i salutują
(umundurowani), lub zdejmują nakrycia głowy (w ubraniach
cywilnych). Przy dźwiękach hasła Klubowego, jeśli Klub takie posiada,
lub świstu trapowego, wachta flagowa podnosi Banderę pod pik gafla,
a proporzec na top masztu na flagsztoku (jeśli jest to uroczystość
otwarcia sezonu), flagi towarzyszące pod reją oraz zestaw kodflagu
wzdłuż want lub inny ustalony sposób, podyktowany możliwościami
technicznymi masztu. Stojące w porcie jachty, będące w kampanii
podnoszą Bandery i ewentualnie „galę” w ślad za masztem Klubowym.
Uroczystość opuszczania Bandery „z paradą” odbywa się w ten
sam sposób, z tym że podniesioną Banderę i wszystkie inne flagi nie
podnosi się, a opuszcza. Należy starać się, ażeby ruch podnoszenia i
opuszczania wszystkich flag zakończyć jednocześnie.
§ 13
Przy mijaniu innego statku w odległości nie większej niż 2
Mm oddaje się salut na znak pozdrowienia. Salutowanie Banderą
odbywa się przez opuszczenie jej do połowy masztu lub flagsztoku i
zatrzymanie jej w tym miejscu, dopóki salutowana jednostka nie
odpowie opuszczeniem swojej Bandery; własną Banderę podnosi się,
gdy pozdrawiana jednostka zaczyna podnosić swoją. Odpowiedź na
salut: powoli opuścić Banderę do połowy i zaraz szybko podnieść.
Jednostki marynarki wojennej i ochrony pogranicza, oraz obce okręty
wojenne na wodach terytorialnych i na pełnym morzu, jak również
Bandery wojenne na fortyfikacjach nadbrzeżnych muszą być
salutowane. Przy spotkaniu eskadry salutuje się tylko okręt Flagowy.
Przy wejściu do portu gdańskiego salutuje się pomnik
Westerplatte. Na pełnym morzu i na obcych wodach terytorialnych
salutuje się ponadto statki idące pod polską Banderą, oraz statki
ratownicze i latarniowce.
Jachty pozdrawiają się wzajemnie, przy czym pierwszy
salutuje: a) jacht mniejszy, b) jacht wyprzedzający, c) jacht
przepływający koło jednostki stojącej na kotwicy – jeśli ta ma podniesioną Banderę, d) jacht wychodzący z portu, e) grzeczniejszy.
Salut Banderowy jest aktem kurtuazji, odpowiedź na pozdrowienie
obowiązkiem jachtsmena, do spełnienia którego powinien być
przygotowany w każdej chwili.
§ 14
Na znak żałoby Bandery na maszcie Klubowym i na jachtach w
porcie opuszcza się do połowy. Zarządzenie wydaje kapitan portu w
przypadku żałoby narodowej, a Komandor Klubu na wypadek żałoby
Klubowej. W porcie zagranicznym należy opuszczać Banderę w pół
masztu, gdy czynią to statki miejscowe.
Na jachtach pod żaglami opuszcza się Banderę na znak żałoby:
a) w razie utonięcia Członka załogi i nieodnalezienia ciała,
b) jeśli na jachcie znajdują się zwłoki,
c) jeśli się odbył pogrzeb morski.
W tych wypadkach Banderę nosi się w pół masztu, aż do przybycia do
portu macierzystego. Przy podnoszeniu Bandery w czasie żałoby
należy ją podnieść najpierw na pełną wysokość, a następnie opuścić
do połowy. Przy opuszczaniu Banderę należy najpierw podnieść na
pełną wysokość, a następnie opuścić całkowicie.
W toku ceremoniału pogrzebu morskiego zwłoki zmarłego
Członka załogi, zawinięte w żagiel, przykrywa się Banderą, aż do
chwili spuszczenia ciała do morza. Na lądzie trumnę ze zmarłym
Członkiem YKP przykrywa się na czas ceremonii pogrzebowej
Banderą i kładzie się czapkę Klubową. Przed opuszczeniem trumny do
grobu, zdejmuje się z niej Banderę i czapkę. W czasie pogrzebu
Bandera na maszcie Klubowym winna być opuszczona do połowy.
§ 15
W czasie pobytu jachtu YKP w obcym porcie i korzystania z
gościny obcego Klubu, który chce uhonorować gości podniesieniem
Bandery YKP na swoim maszcie Klubowym, kapitan jachtu może zaoferować wypożyczenie Bandery zapasowej, jeśli gospodarze jej nie
posiadają.
§ 16
Bandera, jak i inne flagi, winny być zawsze czyste i całe.
Żeglarz używający brudnej, postrzępionej lub wypłowiałej Bandery
może być zawieszony w prawach używania Bandery YKP.
Zużytą Banderę likwiduje się przez spalenie.
§ 17
Proporzec YKP jest flagą w kształcie wydłużonego trójkąta z
białej tkaniny, z ukośnym krzyżem czerwonym z niebieską obwódką.
Kształt proporca jest ustalony w § 5 p.2 statutu YKP.
Do podnoszenia proporca YKP są zobowiązane jachty Klubów
zrzeszonych w YKP na wszystkich wodach – zarówno stanowiące
własność Klubową, obce oddane w użytkowanie Klubu, jak i jachty,
których armatorami są Członkowie YKP. Proporzec YKP podnosi się
z chwilą rozpoczęcia sezonu i nosi nieprzerwanie w dzień i w nocy, aż
do wycofania jachtu z kampanii. Proporzec podnosi się w drugiej
kolejności po Banderze, a opuszcza przed Banderą. W przypadku
oddania jachtu w czarter proporzec YKP pozostaje na topie masztu.
Proporzec YKP, na specjalnym drzewcu lub pręcie podnosi się
na topie masztu lub na mniejszych jednostkach pod prawym
salingiem, a na jachtach wielomasztowych na fokmaszcie. Na jachtach
motorowych bez masztu i łodziach wiosłowych nosi się proporzec na
specjalnym drzewcu dziobowym, albo na maszciku przy szybie
ochronnej lub nadbudówce. Łodzie motorowe i wiosłowe mogą
zdejmować proporzec na czas nieobecności załogi.
Na lądzie, proporzec na flagsztoku podnosi się na topie masztu
Klubowego. Pozostaje na tym miejscu nieprzerwanie od otwarcia do
zakończenia sezonu.
§ 18
Proporzec komandora Z.G. YKP stanowi niebieski wydłużony
trójkąt o rozdwojonym końcu, z czerwonym skośnym krzyżem z białą
obwódką.
Proporzec Komandora YKP stanowi biały wydłużony trójkąt o
rozdwojonym końcu, z czerwonym, niebiesko obwiedzionym
skośnym krzyżem.
Proporce Komandorskie podnosi się na jachcie YKP pod
prawym salingiem, z chwilą zaokrętowania się Komandora; proporzec
pozostaje podniesiony dniem i nocą, aż do chwili wyokrętowania się
Komandora. Przy wchodzeniu na pokład i schodzeniu z pokładu,
Komandorowi przysługuje świst trapowy.
Na maszcie Klubowym podnosi się proporce Komandorskie
pod prawym nokiem rei, gdy Komandor Z.G. YKP lub Komandor
obcego YKP przebywa na terenie Klubu.
W pomieszczeniu Klubowym stawia się proporzec
Komandorski na stole, za którym zasiada Komandor dla
przewodniczenia obradom.
Proporce Komandorskie przysługują Komandorom i ich
oficjalnym reprezentantom.
§ 19
Osoby prawne i fizyczne, będące armatorami jachtu i
Członkami YKP, mogą na swoim jachcie nosić osobisty proporczyk
armatorski. Kształt i rysunek proporczyka winien się różnić od innych
flag spotykanych na naszych wodach. Proporczyk osobisty podlega
zatwierdzeniu i rejestracji w Zarządzie Głównym YKP. Używanie
proporczyków nie zgłoszonych i nie zatwierdzonych jest
niedozwolone. Proporczyk osobisty nosi się pod salingiem i podnosi
go w tych samych okolicznościach, jak proporczyk Klubowy, w
trzeciej kolejności.
§ 20
W czasie wizyty jachtu zagranicznego w porcie i w Klubie
YKP podnosi się pod reją masztu Klubowego Banderę państwową, do
którego jachtu należy. Jeśli w porcie zatrzymują się jednocześnie
jachty różnej przynależności państwowej, to każdą trzeba podnieść na
osobnej flaglince, nigdy jedną nad drugą, w kolejności alfabetycznej,
poczynając od prawego noku rei.
Na 24 godziny przed wypłynięciem z macierzystego portu do
obcych krajów, jacht podnosi pod prawym salingiem Banderkę
państwa, które zamierza odwiedzić w pierwszej kolejności; Banderkę
zdejmuje się po odcumowaniu.
Na obcych wodach terytorialnych i w portach zagranicznych,
jachty podnoszą pod prawym salingiem Banderkę danego państwa,
jako znak gotowości podporządkowania się jego prawom. Podnosi się
ją i opuszcza jednocześnie z własną Banderą.
Na pełnym morzu obce Banderki muszą być zdjęte.
Po powrocie z rejsu wywiesza się pod salingiem Banderki
państw w kolejności ich odwiedzania.
§ 21
Przy uroczystych okazjach na polecenie władz portowych, lub
Komandora Klubu podnosi się galę flagową na maszcie Klubowym
oraz na jachtach stojących w porcie. Gala flagowa polega – prócz
podniesienia Bandery i proporca – na umieszczeniu od dziobu jachtu,
poprzez topy masztów do noku bomu na rufie, a na maszcie
Klubowym wzdłuż want, lub w inny technicznie możliwy sposób,
zestawu flag międzynarodowego kodu flagowego, spiętych ze sobą w
kolejności alfabetycznej i cyfrowej jak następuje: kodflag – A – B – 1
– C – D – 2 itd. do U – V – 1-sza zastępcza W –X – 2-ga zastępcza Y
– Z – 3-cia zastępcza. Jeśli jeden komplet nie wystarcza, używa się
drugiego w dalszym ciągu.
Przy jachtach posiadających bukszpryt i wystrzał, kolejność
rozpoczyna się i kończy flagami zwisającymi pod obciążeniem tuż
nad powierzchnią wody. Należy baczyć, aby Bandera nie została
zamknięta wewnątrz kodflagu. Galę podnosi się i opuszcza
jednocześnie z Banderą. W czasie postoju w obcych portach należy
stosować się do miejscowych zarządzeń i również podnosić galę
podczas uroczystości. Gdyby udział w uroczystości obcego państwa
nie był pożądany, należy zawczasu opuścić port.
Jeżeli jacht polski znajduje się w dniu polskiego święta
narodowego w porcie zagranicznym, podnosi się galę flagową po
uzgodnieniu z władzą portową, z polskim przedstawicielstwem
dyplomatycznym lub konsularnym, oraz z przebywającymi w porcie
polskimi jednostkami wojennymi, handlowymi i sportowymi. Jeśli w
ślad za polskim jachtem podniosą galę jednostki obce celem
uhonorowania okazji, należy kapitanom złożyć podziękowanie.
Podczas podniesionej gali nie wolno na pokładzie ani w
pobliżu masztu Klubowego wykonywać żadnych prac.
W pochodzie, lub na defiladzie z okazji uroczystości
państwowej, Bandery używa się jak sztandaru, a więc niesiona jest
przez poczet sztandarowy, który we właściwych momentach
wykonuje nią salutowanie przez pochylenie.
§ 22
Flaga federacji sportowej jest znakiem przynależności YKP do
tej organizacji. Flaga patronackiego zakładu pracy lub instytucji
obrazuje więź łączącą załogę zakładu z rzeszą sportowców,
działających w Klubie. Flagi te są podnoszone w czasie uroczystości
Klubowych na maszcie Klubowym, tak jak inne flagi towarzyszące, a z
okazji manifestacji państwowych wchodzą w skład Klubowego pocztu
sztandarowego.

Część III
UZUPEŁNIAJĄCA – ŚRÓDLĄDOWA
§ 23
Noszenie Bandery na śródlądziu jest obowiązkiem
organizacyjnym i ambicją Członka Klubu.
Wszystkie przepisy części części II-ej, w pełni obowiązują na
śródlądziu, o ile pozwalają na to możliwości techniczne.
§ 24
Ze względów technicznych, na śródlądziu nie wykonuje się
ukłonu Banderą a jedynie pozdrawia mijane jednostki podniesieniem
ręki. Z tych samych względów dopuszcza się zamiast podnoszenia
Bandery linką, stawianie Bandery wraz z drzewcem w obsadzie, a
załoga może oddać honor Banderze przez przyjęcie postawy
wyrażającej szacunek – siedząc.
§ 25
Szybkie jachty motorowe, ze względów oszczędnościowych
(zużywanie się Bandery w silnej strudze powietrza) mogą Bandery w czasie
pływania nie nosić, a ograniczyć się wyłącznie do proporca. Jednak przy
wychodzeniu i wchodzeniu do portu należy Banderę podnieść. Na biwakach
Bandera powinna być postawiona. W pływaniach oficjalnych,
reprezentacyjnych, paradach itp. noszenie Bandery jest obowiązkowe.
§ 26
Należy pozdrawiać mijane jednostki transportu profesjonalnego, okazując w
ten sposób szacunek dla ich pracy.

YACHT KLUB POLSKI
ZARZĄD GŁÓWNY
Warszawa, 1987.01.01
Na mocy statutu YACHT KLUB POLSKI i uchwały Walnego Zjazdu Delegatów
w dniu 7 marca 1981r., Zarząd Główny wprowadza z dniem 1 stycznia
1987r. Regulamin Flagowy YACHT KLUB POLSKI do stosowania we
wszystkich Klubach.

SEKRETARZ GENERALNY 
mgr inż. Andrzej Sosnowski

KOMANDOR ZARZĄDU GŁÓWNEGO

Prof.dr hab. Tadeusz Otto